{100}{}{Wynoś się stąd!}
{101}{}{Ludzie mówią o tobie wiele złych rzeczy; to prawda?}
{102}{}{Cześć.}
{103}{}{To moje miejsce, chcesz tu trochę posiedzieć?}
{104}{}{Hmm, wyglądasz na okaz zdrowia...}
{105}{}{Mam nadzieję, że nie chcesz mnie stąd wyrzucić.}
{106}{}{Nie.}
{107}{}{Dziwny sposób na rozpoczęcie rozmowy.}
{108}{}{Hnnn.}
{109}{}{No cóż, jak chcesz się tu na chwilę zatrzymać, to nie ma sprawy. Wydaje mi się, że będziemy tutaj bezpieczni.}
{110}{}{Teraz nastały takie czasy, że trzeba się pilnować. Mam nadzieję, że masz lepsze życie niż ja.}
{111}{}{To prawda. Po tym, co spotkało moich przyjaciół muszę bronić swojego dobytku. Mam tylko nadzieję, że nie zamierzasz mnie zabić.}
{112}{}{Nie, nie zrobię ci krzywdy. Poważnej.}
{113}{}{Dlaczego tak mówisz?}
{114}{}{Gack!}
{115}{}{Bez powodu. Naprawdę.}
# Translation note:
# Line 116 has one of lines 117-120 appended to it, depending upon circumstances.
{116}{}{Ci "pomocni" medycy chcieli zająć miejsce mojego przyjaciela, więc się tam wprowadzili. Nie wiem co się z nim stało.}
{117}{}{ A Killian jest zbyt zajęty, żeby mi pomóc.}
{118}{}{ Killian jest zajęty sprzątaniem po Gizmo, żeby mi pomóc.}
{119}{}{ Gizmo mnie wyśmiał, kiedy poprosiłem go o pomoc.}
{120}{}{ Nikt mi tu nie pomoże.}
{121}{}{Wszystko w porządku?}
{122}{}{Szkoda.}
{123}{}{Mam taką nadzieję, naprawdę.}
{124}{}{Proszę, zostaw mnie w spokoju!}
