{100}{}{To mieszkaniec Krypty.}
{101}{}{Nie mogę uwierzyć, że się od nas odwracasz!}
{102}{}{Sprzedawczyk!}
{103}{}{Nienawidzę cię. Po co w ogóle wracasz?!}
{104}{}{Udław się twoją nikczemnością!}
{105}{}{}
{106}{}{}
{107}{}{}
{108}{}{}
{109}{}{Dziękuję ci za ocalenie nas wszystkich.}
{110}{}{Brakowało mi trochę pewności, czy dasz radę, ale teraz w pełni ci ufam.}
{111}{}{Dziękuję! Dziękuję!}
{112}{}{Jesteś bohaterem. Mój synek chce być taki jak ty, gdy dorośnie. Nie wiem, czy to powód do radości.}
{113}{}{Jesteś bohaterką. Moja córcia chce być taka jak ty, gdy dorośnie. Nie wiem, czy to powód do radości.}
{114}{}{Klawy z ciebie chłop!}
{115}{}{Klawa z ciebie dziewucha!}
{116}{}{Czy na pewno potrzebujesz tego tutaj?}
{117}{}{To broń!}
{118}{}{Czy naprawdę używasz tego przeciw ludziom?}
{119}{}{Dlaczego uważasz noszenie tutaj broni za konieczne?}
{120}{}{Dobrze cię znowu widzieć.}
{121}{}{Cieszę się, że dobrze ci idzie.}
{122}{}{Jak dla mnie wyglądasz w porządku. Wszystkie te plotki muszą się mijać z prawdą.}
{123}{}{Serwus, }
{124}{}{. Świetna robota.
 Oby tak dalej.}
{125}{}{Mam nadzieję, że tam, na zewnątrz, wszystko układa się pomyślnie. Naprawdę przydałaby się nam woda.}
{126}{}{Zaczyna się nam kończyć woda. To straszne!}
{127}{}{Proszę, pospiesz się i zdobądź ten procesor. W tobie nasza nadzieja.}
{128}{}{Cieszę się, że dobrze sobie radzisz. Rób tak dalej.}
{129}{}{Przykro mi to mówić, ale jeśli nie zdobędziesz wkrótce hydroprocesora, to wszyscy umrzemy.}
{130}{}{Moja córeczka zawsze płacze w środku nocy o łyk wody, a ja nie mogę jej niczego dać.}
{131}{}{Nie uda nam się, prawda?}
{132}{}{Racje wody już się kończą.}
{133}{}{Sekcja hydroponiczna została wyłączona. To oznacza, że kończy się nam żywność.}
{134}{}{Hmm. Dla mnie nadal wyglądasz na człowieka. Na zewnątrz nie może być wcale tak źle.}
{135}{}{Serwus, }
{136}{}{.}
{137}{}{Mam nadzieję, że twoja wyprawa układa się pomyślnie.}
{138}{}{Do zobaczenia.}
{139}{}{Czy Opiekun rozmawiał z tobą ostatnio?}
{140}{}{Opiekun jest bardzo zatroskany o status twojej misji.}
{141}{}{Musisz się pospieszyć. Nie możemy sobie pozwolić na niepowodzenie z twojej strony.}
{142}{}{Mam nadzieję, że dajesz z siebie wszystko.}
{143}{}{To nie czas na odpoczynek, wracaj na zewnątrz.}
{144}{}{To nie tym masz się teraz zajmować, nieprawdaż?}
{145}{}{Zginiemy, i będzie to twoja wina.}
{146}{}{Nie stercz tutaj, tylko wracaj na zewnątrz! Ale już!}
{147}{}{Jeśli pomrzemy, będzie to twoja wina.}
{148}{}{Świat zewnętrzny cię zepsuł, nieprawdaż?}
{149}{}{Daj mi zwyczajnie spokój.}
{150}{}{Zostaw mnie i moją rodzinę w spokoju, }
{151}{}{. Tak będzie najlepiej dla wszystkich.}
{152}{}{Wstydź się za siebie.}
{153}{}{A pomyśleć, że zdarzyło mi się cię lubić.}
{154}{}{Ten mieszkaniec Krypty nie zamierza z tobą rozmawiać.}
{155}{}{Puste spojrzenie jest jedyną odpowiedzią na twoją próbę nawiązania rozmowy.}
{156}{}{Żałuję, że wybraliśmy cię do wyjścia na zewnątrz.}
{157}{}{Nasza woda jest plugawa, ale twoje towarzystwo gorsze.}
{158}{}{Odejdź stąd. Po prostu odejdź. Możesz odkupić twoją winę przynosząc hydroprocesor.}
{159}{}{Mam nadzieję, że odczuwasz zadowolenie.}
{160}{}{Ten mieszkaniec Krypty nie zamierza z tobą rozmawiać.}
{161}{}{To twoja wina! Awaria naszego hydroprocesora to pewnie też twoja sprawka!}
{162}{}{Nienawidzę cię. Naprawdę szczerze cię nienawidzę.}
{163}{}{Ten mieszkaniec Krypty tylko szlocha, roniąc wielkie łzy.}
{164}{}{Reakcją na twoją próbę nawiązania rozmowy jest zimne spojrzenie.}
{165}{}{Dziękuję.}
{166}{}{Jest późno. Przyjdź kiedy indziej.}
{167}{}{Ten mieszkaniec Krypty zażywa spoczynku.}
