{100}{}{Widzisz przed sobą Taliusa, członka Uczniów.}
{101}{}{Odejdź, proszę. Próbuję tu odpocząć. Wróć w czasie dnia.}
{102}{}{Witaj, siostro. Nazywam się Talius. W czym mogę ci dziś pomóc?}
{103}{}{Witaj, bracie. Nazywam się Talius. W czym mogę ci dziś pomóc?}
{104}{}{Hę?}
{105}{}{Ja }
{106}{}{. Ja }
{107}{}{.}
{108}{}{Nazywam się }
{109}{}{. Co tu robisz?}
{110}{}{Możesz zdechnąć!}
{111}{}{Mną się nie przejmuj, mutanciaku! Skąd się tu wziąłeś?}
{112}{}{I ja cię pozdrawiam. Zwą mnie }
{113}{}{. Jak trafiłeś do grona Uczniów?}
{114}{}{Powiedz mi, jak ktoś z twoimi zmianami trafił do Uczniów?}
{115}{}{Widzę, że nie grzeszysz inteligencją. Ja też byłem kiedyś podobny do ciebie pod tym względem. Jednak dzięki naukom Uczniów udało mi się nadrobić te niedostatki.}
{116}{}{Nie wiedzieć.}
{117}{}{Zbyt mądry. Teraz zginąć.}
{118}{}{Przepraszam. Czasami się zapominam. Może trochę wsparcia umysłowego?}
{119}{}{Taaa. Tyyyy!}
{120}{}{Taak! Taak!}
{121}{}{Masz. Weź te kolorowe kuleczki. Zwiększą twoją inteligencję.}
{122}{}{Tak, }
{123}{}{. Z radością widzę, że przyjmujesz odpowiednią nomenklaturę. W czym mogę ci dziś pomóc?}
{124}{}{Cooo?}
{125}{}{Mózg boleć. Ja cię zabić. Wziąć mózg.}
{126}{}{Jestem tu, aby ułatwić tym poczciwcom zrozumienie działań Dzieci Katedry.}
{127}{}{A więc jesteś po prostu ich szpiegiem?}
{128}{}{Skąd w ogóle wiesz o Dzieciach?}
{129}{}{Ale co ty możesz? Jesteś przecież mutantem.}
{130}{}{Nie, nie jestem żadnym szpiegiem. Mimo, iż wielu tak sądzi. W naszym skromnym domu działa szpieg. Nie jesteśmy go jednak w stanie wykryć.}
{131}{}{Jak więc pomagasz Uczniom?}
{132}{}{Powiedz mi, co wiesz o tym szpiegu. Może zdołam pomóc.}
{133}{}{No to masz problem, mutanciaku!}
{134}{}{Chyba wiem, kto jest szpiegiem. Zaraz go usunę.}
{135}{}{Kiedyś byłem taki, jak ty. Dzięki kontaktom z Mrocznymi w Nekropolis stałem się tym, kim jestem dzisiaj.}
{136}{}{To straszne. Pech to pech. Do zobaczenia.}
{137}{}{Co robiłeś w Nekropolis?}
{138}{}{Skąd pochodzisz?}
{139}{}{Zaraz poddam cię kolejnej transformacji. Oby ci ziemia lekką była...}
{140}{}{Dawno temu mieszkałem w miejscu daleko na północ stąd. Mieli kłopoty ze źródłami wody i potrzebowali osób, które by mogły by je naprawić.}
{141}{}{A ty zgłosiłeś się na ochotnika.}
{142}{}{Gdzie konkretnie jest to miejsce?}
{143}{}{I co, rozwiązałeś ten problem?}
{144}{}{Więc jak trafiłeś do Nekropolis?}
{145}{}{Tak. Opiekun społeczności wręczył mi strzelbę i trochę nabojów. Zaginęły w toku moich podróży. Jako, że nic nie udało mi się znaleźć, nie mogłem wrócić.}
{146}{}{To straszne. Żałuję, że nic nie mogę zrobić.}
{147}{}{Kiepsko. Czas na mnie.}
{148}{}{Gdzie konkretnie jest to miejsce?}
{149}{}{I co, rozwiązałeś problem z wodą?}
{150}{}{Dlaczego poszedłeś do Nekropolis?}
{151}{}{Jest sposób, w jaki możesz mi pomóc. Trzeba powstrzymać tego, kto mi to zrobił.}
{152}{}{Czyli kogo?}
{153}{}{Ich przywódca to dowódca armii mutantów. Chwyta on ludzi i wystawia ich na działanie mutagenu. Nie jestem pewien, jak - zostałem wcześniej ogłuszony.}
{154}{}{Zabiję go dla ciebie.}
{155}{}{Brzmi zbyt ryzykownie. Zmywam się.}
{156}{}{Dziękuję ci za łaskę. Bardzo mi się przysłużysz. Przyjmij ten podarunek. Znalazłem go przy ciele martwego renegata.}
{157}{}{Idź zatem w pokoju. Rozumiem twoje wątpliwości. Być może ktoś inny wyzwoli świat od tej groźby. Żegnaj.}
{158}{}{To miejsce znajduje się w górach na północy. To mała Krypta, w której żyło wiele osób.}
{159}{}{I co, rozwiązałeś problem wody?}
{160}{}{Dlaczego poszedłeś do Nekropolis?}
{161}{}{Jak się nazywała ta Krypta?}
{162}{}{Dobra. Muszę lecieć.}
{163}{}{Niestety nie. Słyszałem, że później wysłano innych, aby znaleźli sposób na naprawę pompy.}
{164}{}{Nie udało mi się o nich nic więcej usłyszeć.}
{165}{}{Dlaczego poszedłeś do Nekropolis?}
{166}{}{Jak się nazywała ta Krypta?}
{167}{}{Dobra. Muszę lecieć.}
{168}{}{Słyszałem od innych podróżników, że Nekropolis miało sposób na łatwą produkcję wody.}
{169}{}{Więc poszedłem tam, aby zobaczyć, jak to robią.}
{170}{}{I czego się dowiedziałeś?}
{171}{}{Pozabijałeś ich?}
{172}{}{Dobrze się tu czujesz?}
{173}{}{Dowiedziałem się, że to miejsce jest pełne mutantów. To oni mnie schwytali i doprowadzili do obecnego stanu.}
{174}{}{Musieli jednak coś pomylić, bo mój dalszy rozwój przebiega zgodnie z innym cyklem ewolucyjnym.}
{175}{}{Kiepska sprawa. Do zobaczenia.}
{176}{}{Z pewnością będę na nich uważać. Dzięki za cynk.}
{177}{}{Kto im przewodzi?}
{178}{}{Nie. Zabiłem tylko kilku mutantów. Inny mutant, ghul imieniem Set pomógł mi i wykończył większość.}
{179}{}{Z tego, co wiem, zostało ich tam już tylko kilku.}
{180}{}{Brzmi świetnie. Do zobaczenia.}
{181}{}{Już ich nie ma. U Seta wszystko w porządku.}
{182}{}{To rzeczywiście dobre wiadomości. Z radością pryzmuję zniszczenie zła i uwolnienie miasta. Proszę, weź to.}
{183}{}{Sarkazm i cięty język nie zmienią mojego dobrodusznego nastroju. Nadszedł czas rozstania. Żegnam.}
{184}{}{Mojs Krypta nie miała nazwy. Miała tylko numer - 13.}
{185}{}{Ja również pochodzę z tej Krypty!}
{186}{}{Nigdy nie słyszałem o tym miejscu.}
{187}{}{Dzięki za informacje. Teraz idę opowiedzieć o tym mutantom...}
{188}{}{Naprawdę? Czyżby Opiekun wreszcie opamiętał się i pozwolił ludziom na opuszczanie Krypty?}
{189}{}{Nie, wciąż boi się świata zewnętrznego.}
{190}{}{Nie, boi się o bezpieczeństwo mieszkańców.}
{191}{}{Tak, sądzi, że niebezpieczeństwo już minęło.}
{192}{}{Tak też sądziłem. Zawsze był ostrożny. Współczuję mu spoczywającej na nim odpowiedzialności. Oby lepiej niż mi poszło ci wykonywanie zlecenia tego głupca...}
{193}{}{Cieszę się, że przejrzał wreszcie na oczy i pozwolił ludziom wyjść. Nie jest tu wprawdzie bezpiecznie, ale przyda się odbudowa ziemi. Żegnaj, przyjacielu.}
{194}{}{Trudno, żeby było inaczej, biorąc pod uwagę, że pochodzisz z zewnątrz. Muszę już iść. Uważaj proszę na istoty, które szerzą zniszczenie.}
{195}{}{Nie sądzę, aby miało ci się to udać.}
{196}{}{Spróbuj mnie powstrzymać.}
{197}{}{Dlaczego tak twierdzisz?}
{198}{}{Bo to ja cię powstrzymam.}
{199}{}{Wiem bardzo mało. Tylko tyle, że nasi zwiadowcy są jedynymi, którzy kontaktują się z Dziećmi i ich szpiegują. Nikomu innemu się na to nie pozwala z powodu niebezpieczeństwa.}
{200}{}{A więc może to zwiadowca? Zajmę się tym.}
{201}{}{Sądzę, że to ty. Giń!}
{202}{}{Wolałbym, aby twoja inteligencja była większa. Nieważne, i tak szybko się ciebie pozbędę.}
{203}{}{Wszystko, co wiem o Dzieciach to fakt, że sprzymierzyły się z Mrocznymi, super-mutantami.}
{204}{}{To oni mnie zmienili w Nekropolis.}
{205}{}{To straszne. Pech to pech. Do zobaczenia.}
{206}{}{Co robiłeś w Nekropolis?}
{207}{}{Skąd pochodzisz?}
{208}{}{Zaraz poddam cię kolejnej transformacji. Oby ci ziemia lekką była...}
{209}{}{Mimo, iż mój wygląd jest odrażający, wciąż mogę przekazać sporą wiedzę tym, którzy chcą słuchać.}
{210}{}{Nie mam na to czasu, spływam stąd.}
{211}{}{Co mi powiesz?}
{212}{}{Ci, których Uczniowie i Dzieci nazywają Mrocznymi, nie są tym, czym się wydają. Stworzył ich ktoś zwany Porucznikiem. Sądzę, że może podlegać jeszcze komuś.}
{213}{}{To dopiero informacje. Idę stąd.}
{214}{}{Co mi możesz powiedzieć o tym Poruczniku?}
{215}{}{Nie wiem o nim zbyt wiele. Gdy widziałem go po raz ostatni - przed moją transformacją, szukał 'czystych' istot ludzkich.}
{216}{}{Przemyślę to. Dziękuję.}
{217}{}{Nie podejrzewasz, jakie może mieć ku temu powody?}
{218}{}{Nie jestem jeszcze pewien. Może inna grupa próbująca im przeszkadzać będzie coś wiedzieć.}
{219}{}{Dziękuję. Żegnam.}
{220}{}{Przykro mi, ale nie toleruję bezczelności. Wynoś się.}
{221}{}{Mój akces do Uczniów nie był czymś skomplikowanym. To oni oszczędzili mi pełnych efektów transformacji w potworną bestię.}
{222}{}{Nie do końca rozumiem. Kontynuuj.}
{223}{}{Jak wiesz, niegdyś byłem tym, czym ty teraz - czystym człowiekiem. Ale dzięki interwencji Mrocznych zabrano mnie daleko stąd.}
{224}{}{Mów dalej.}
{225}{}{Mój stan nie pozwalał na szczegółowe obserwacje rozwoju wypadków. Wiem tylko, że gdy się obudziłem, byłem pod opieką dobrego lekarza.}
{226}{}{Twoje przeżycia napawają mnie prawdziwym smutkiem. Znajdę tych, którzy są za nie odpowiedzialni i naprawię tę sytuację.}
{227}{}{Przykro mi to słyszeć. Niestety, dość mam zajęcia, próbując przeżyć. Żegnam.}
{228}{}{Proszę cię, rozpraw się z niegodziwcem, który próbuje zniszczyć zaufanie Wyznawców.}
{229}{}{Gratuluję ci pozbycia się z naszych szeregów tej wywrotowej Heather.}
{230}{}{Widzisz potwornego ghula.}
{231}{}{W jakiś sposób kogoś ci przypomina.}
{232}{}{Niestety, nie mogę ci poświęcić ani chwili dłużej. Żegnam.}
