{100}{}{Mój boże! Zginął z twojej ręki!}
{101}{}{Hng!}
{102}{}{Tak bywa.}
{103}{}{Był moim wrogiem. Trzeba było to zrobić.}
{104}{}{Przepraszam. Dopiero teraz się dowiaduję, że był ci tak bliski.}
{105}{}{On nie musiał zginąć! [Sarah płacze.] Zostaw mnie w spokoju.}
{106}{}{Był moim kochankiem. Najlepszym przyjacielem. Nie mogę uwierzyć w to, co go spotkało z twojej ręki.}
{107}{}{Jeszcze raz przepraszam. A co niby wskazywało na to, że tyle dla ciebie znaczył? Tylko na niego spójrz. To mutant!}
{108}{}{Zabiję wszystkich takich, jak on.}
{109}{}{Był istotą ludzką! Mutacja była jedyną szansą na przeżycie, jaką miał. Zginął z twojej ręki.}
{110}{}{Przykro mi.}
{111}{}{A, co tam. Jeden trup więcej na moim koncie.}
{112}{}{Dupek.}
{113}{}{Co robisz poza swoją celą ochronną?}
{114}{}{Zug-zug!}
{115}{}{Tak sobie chodzę.}
{116}{}{Nie jestem tu więźniem.}
{117}{}{Nie, dzięki - już mam chłopaka.}
{118}{}{Należy przebywać w przydzielonych celach. Strażnicy trzymają nas tu dla naszego bezpieczeństwa. Roboty zaprogramowano tak, aby atakowały normalnych chodzących bez eskorty. Po mutacji będę mogła wspomóc Jedność.}
{119}{}{Ok, super, baw się dobrze.}
{120}{}{Naprawdę tego chcesz?}
{121}{}{Oczywiście, to największa szansa ludzkości na przetrwanie.}
{122}{}{Wow! Chyba napytasz sobie problemów. Proszę, nie kręć się przy mnie.}
{123}{}{My tu rozmawiamy!}
