{100}{}{Widzisz mieszkańca Krypty 13.}
{101}{}{Nie sądziliśmy, że wrócisz. Masz taki fajny pokój, a nam było trochę za ciasno z jej jej rodzicami. Mam nadzieję, że nie masz nic przeciwko.}
{102}{}{Owszem, mam. Wynoście się z mojego pokoju!}
{103}{}{Nie mam. Miłego pobytu.}
{104}{}{Dobrze by było odzyskać moje mieszkanie. Znajdźcie sobie coś innego.}
{105}{}{Hng.}
{106}{}{Nie chcę się z tobą kłócić, ale to oczywiste, że nie zasługujesz już na własny pokój. Wyjdź, proszę.}
{107}{}{Naprawdę potrzebujemy tego pokoju. Mam nadzieję, że zmienisz zdanie.}
{108}{}{Cóż... Niech no się zastanowię... Hmmm... Nie. Wynoście się!}
{109}{}{Niech będzie. Potrzebujecie go bardziej ode mnie.}
{110}{}{Dzięki! Jesteśmy naprawdę wdzięczni. Twoje rzeczy schowaliśmy do kufra.}
{111}{}{No nie wiem. Nie korzystasz z niego zbyt często, a nam by się przydał.}
{112}{}{Dobra. Weźcie go sobie.}
{113}{}{To miejsce przypomina mi o moich korzeniach. Poza tym dobrze się tu odpoczywa.}
{114}{}{Wydawało nam się, że nie to miejsce już cię nie obchodzi. Miłego dnia. Znów zamieszkamy z jej rodzicami.}
{115}{}{Naprawdę nam się tu podoba.}
{116}{}{Wyjdź. Już tu nie mieszkasz.}
