{100}{}{Widzisz przed tobą czujnego zwiadowcę.}
{101}{}{Kto tam idzie?}
{102}{}{Ja. Ja.}
{103}{}{Kto gdzie idzie?}
{104}{}{To ja!}
{105}{}{Wcielenie Śmierci!}
{106}{}{Przyjaciel. Pokój z tobą.}
{107}{}{Jaja? No, to wynocha stąd! To własność Dzieci Katedry.}
{108}{}{He? Ja zostać!}
{109}{}{He? Ty ginonć!}
{110}{}{Ja nie chcieć iść.}
{111}{}{Wspaniale. Ze wszystkich osób do zatrzymania, zatrzymuję akurat kawał mięcha armatniego. Czym mogę służyć?}
{112}{}{Iść pa-pa!}
{113}{}{Nicnic.}
{114}{}{Pymóc tobi.}
{115}{}{OK. Lepiej stąd zniknij, zanim stanie ci się krzywda.}
{116}{}{Chcesz mi pomóc? Wątpię. O co ci chodzi?}
{117}{}{Nicnic.}
{118}{}{To-o!}
{119}{}{Kupta.}
{120}{}{Rozumiem, o marnowanie mojego czasu. Spływaj!}
{121}{}{Kupta. Kupta? Co to "kupta"?}
{122}{}{Niamniam.}
{123}{}{Nienic.}
{124}{}{Krupta! Krupta!}
{125}{}{A, chcesz cukierka. Przykro mi, nie mam ani jednego. Żegnaj.}
{126}{}{Ach, Krypta. Na pewno jest bardzo milutka. Może porozmawiasz o niej z którymś z moich przełożonych. Ja teraz mam trochę inne sprawy na głowie.}
{127}{}{Tu jest bardzo niebezpiecznie. Wielkie, złe potwory opanowały to miejsce. Staramy się uratować co się da, zanim one wrócą.}
{128}{}{Nie iść! Nie iść!}
{129}{}{Oj, łoj.}
{130}{}{Pa-paj.}
{131}{}{OK. Jak ci pasuje. Kiedy tu wrócą, możesz stać się ich obiadem.}
{132}{}{Ja zabić! Ja zabić!}
{133}{}{Pa-paj.}
{134}{}{Możesz spróbować. Mam jednak pewność, że daleko nie dotrzesz. Życzę ci szczęścia.}
{135}{}{Zgadza się, oj łoj. Są wredne. Próbujemy sprawić, żeby zrozumiały, że ludzie i potwory mogą żyć razem.}
{136}{}{Ooo. OK. Pa-paj.}
{137}{}{Zwyczajnie powiedz mi, kim jesteś, zanim odstrzelę ci głowę.}
{138}{}{Należę do Uczniów. Gdzie się wszyscy podziali?}
{139}{}{Należę do was. A teraz mnie przepuść.}
{140}{}{Jestem }
{141}{}{. Zapamiętaj to sobie!}
{142}{}{Nie muszę.}
{143}{}{GIŃ!!!}
{144}{}{Chodź ze mną. Pokażę ci, gdzie się podziali wszyscy pozostali.}
{145}{}{To jesteś Uczniem?}
{146}{}{Oczywiście! A niby kim?}
{147}{}{Nie, należę do Dzieci.}
{148}{}{Głuptas ze mnie. Zdawało mi się, że jesteś kimś innym. Chodź ze mną. Pokażę ci drogę.}
{149}{}{Nie pamiętam cię. Jak się nazywasz?}
{150}{}{Jestem }
{151}{}{. Jak możesz mnie nie pamiętać?}
{152}{}{Nie twoja sprawa.}
{153}{}{Jestem twoim najgorszym koszmarem.}
{154}{}{Przykro mi. Nadal cię sobie nie przypominam. Może ktoś inny będzie pamiętał, kim jesteś.}
{155}{}{Tak, przypominasz mi się. Kazano nam ciebie szukać. Zemsta będzie moja!}
{156}{}{Jesteś na obszarze mojego patrolu. To jest moja sprawa. Mów lub giń!}
{157}{}{W porządku. Jestem }
{158}{}{. Dzwoni już w którymś Kościele?}
{159}{}{Hmmm. Ja myśleć... ZABIĆ!}
{160}{}{Niech no pomyślę.}
{161}{}{Popatrzmy. Twoje imię to }
{162}{}{. Zgadza się?}
{163}{}{Tak, ty durniu.}
{164}{}{Tak.}
{165}{}{Nie, głupolu. Wcielenie Śmierci!}
{166}{}{Dobrze. Tylko upewniam się co do twojego nagrobka.}
{167}{}{Zatem nie muszę pozostawiać cię przy życiu. Dobranoc.}
{168}{}{A kim jesteś?}
{169}{}{Należę do Uczniów. Gdzie się wszyscy podziali?}
{170}{}{Należę do was. A teraz mnie przepuść.}
{171}{}{Jestem }
{172}{}{. Zapamiętaj to sobie!}
{173}{}{Nie muszę.}
{174}{}{GIŃ!!!}
{175}{}{Wcielenie Śmierci, co? Dla mnie wyglądasz bardziej jak przynęta na ryby.}
{176}{}{Skoro nie jesteś wrogiem, udowodnij to.}
{177}{}{Mam swój udział w zabijaniu Uczniów.}
{178}{}{Mam swój udział w zabijaniu Rozpruwaczy.}
{179}{}{Mam swój udział w zabijaniu tych mutanctw.}
{180}{}{Mam swój udział w zabijaniu Dzieci.}
{181}{}{Naprawdę? Myślę, że mój szef chciałby o tym więcej usłyszeć. Idź poszukać Orfeusza. On będzie w stanie cię wynagrodzić za twoją pomoc.}
{182}{}{Jak na kogoś, kto przybywa w pokoju, cholernie dużo zabijasz. Ale ci Rozpruwacze sprawiali całkiem sporo kłopotów. Orfeusz może cię wynagrodzić za twoją pomoc.}
{183}{}{Zabijasz nieszkodliwe stworzenia, które są końcowym wytworem niszczycielskiej natury człowieka, i jeszcze mówisz o pokoju?}
{184}{}{Przepraszam. Były brzydkie, więc moje poczucie estetyki kazało mi je rozstrzelać.}
{185}{}{Wszędzie krzywdziły ludzi.}
{186}{}{Teraz zabiję ciebie.}
{187}{}{Mimo wszystko pozwolę ci żyć. Myślę, że lepiej będzie, jak cię przygarniemy, by oczyścić cię z tych destruktywnych myśli.}
{188}{}{Zabawne. Zdawało mi się, że widzę paru z nich na ulicy, jak próbują zrobić czystkę gangom.}
{189}{}{Zaatakowali Ostrza?}
{190}{}{Co się stało z Adytum?}
{191}{}{Giń, szumowino!}
{192}{}{Tych frajerów już nie ma.}
{193}{}{To dobrze. No, bywaj.}
{194}{}{A teraz, ciebie też nie będzie.}
{195}{}{To stamtąd cię znam. Czas na odpłatę!}
{196}{}{To znowu ty. Myślałem, że zdołasz się wreszcie czegoś nauczyć. Zdaje się, że ci to za dobrze nie poszło.}
