{100}{}{To Biczownik Dzieci.}
{101}{}{Wiem, kim jesteś. Jesteś nikczemnym, złym człowiekiem, i musisz zostać ukarany.}
{102}{}{Wiem, kim jesteś. Jesteś diabłem pod postacią niewiasty, lecz twój kształt cię nie ocali.}
{103}{}{Wiem, kim jesteś. Wyprzedzają cię wieści o twej nikczemności. Wysyłasz dusze dzieci do Hadesu, nim mogą zostać oczyszczone z ich wiarołomstwa. To, co czynisz, to najczarniejsze zło, i musi cię za nie spotkać kara.}
{104}{}{Wiem, kim jesteś. Jesteś wcieloną śmiercią, plagą w ludzkiej postaci. Gdzie postanie twoja stopa, krew płynie jak rzeka. Lecz takim niegodziwościom może położyć kres prawa dusza!}
{105}{}{Jak śmiesz mi przeszkadzać! Nie wiesz, jak ważne jest moje stanowisko? Idź precz!}
{106}{}{Niemądrze jest podnosić na mnie broń. Osłania mnie tarcza Mistrza, i nie wolno mnie tknąć, nie ściągając na siebie jego odwetu!}
{107}{}{Mi też by się przydała tarcza Mistrza.}
{108}{}{Nikt mnie nigdy nie posądzał o mądrość!}
{109}{}{Chcę tylko pomówić z osobą, która tu rządzi.}
{110}{}{Masz tam niezłego pręta! Czy to dlatego mówią na ciebie "Biczownik"?}
{111}{}{Czy to prawda, że sprawia ci przyjemność molestowanie dzieci?}
{112}{}{Chcesz wiedzieć, co jest niemądrze? Niemądrze jest mi pyskować, cwelu!}
{113}{}{Czego ty mówić tak śmieszna?}
{114}{}{Czemu tu przychodzisz? Wszyscy nowicjusze winni wiedzieć, że nie lubię, gdy mi się przeszkadza.}
{115}{}{Wybacz mi, Ojcze, lecz jestem w kłopocie.}
{116}{}{Pragnę przewodnictwa Katedry.}
{117}{}{Jestem tu, aby porozmawiać o tym, jak traktujesz dzieci.}
{118}{}{Chcę tylko porozmawiać.}
{119}{}{Masz tam niezłego pręta! Czy to dlatego mówią na ciebie "Biczownik"?}
{120}{}{Chciałbyś, żeby nikt ci już nigdy nie przeszkadzał? Mogę się tym zająć!}
{121}{}{Nie wim. Czego ja przyszła? Ty wi?}
{122}{}{Jak śmiesz wkraczać do mojego sanktuarium z bronią w ręku! Ty bałwanie! Idź precz!}
{123}{}{Za kogo ty się uważasz, że wkraczasz do mojego sanktuarium z wyciągniętą bronią. Idź precz!}
{124}{}{Wybacz mi, panie, lecz siły ciemności są wszędzie, i nigdy nie wiadomo, kiedy się trzeba będzie przed nimi bronić.}
{125}{}{Pragnę przewodnictwa Katedry.}
{126}{}{Jestem tu, aby porozmawiać o tym, jak traktujesz dzieci.}
{127}{}{Chcę tylko porozmawiać.}
{128}{}{Masz tam niezłego pręta! Czy to dlatego mówią na ciebie "Biczownik"?}
{129}{}{Nie lubisz dobytej broni. Znienawidzisz to, co zrobię teraz!}
{130}{}{Idź? Którędy?}
{131}{}{Moja kwatera nie stoi otworem dla tych, którzy nie zostali konsekrowani. Muszę cię prosić o natychmiastowe jej opuszczenie.}
{132}{}{Wybacz moje wtargnięcie, ale mam ważne pytania.}
{133}{}{Jestem tu, aby porozmawiać o tym, jak traktujesz dzieci.}
{134}{}{Chcę cię zapytać o konsekrację.}
{135}{}{Masz tam niezłego pręta! Czy to dlatego mówią na ciebie "Biczownik"?}
{136}{}{To miejsce nie wygląda na konsekrowane. Jeszcze nikt tutaj nie zginął z mojej ręki.}
{137}{}{Ty głupia! Ja mieć masa koń... se... krowa...}
{138}{}{To przywilej zarezerwowany jedynie dla najwierniejszych sług. Tylko chrzest jest większym zaszczytem.}
{139}{}{A jak można sobie zasłużyć na chrzest?}
{140}{}{Domyślam się, że uczysz dzieci i przygotowujesz je do chrztu.}
{141}{}{Czy możesz mi pomóc się ochrzcić?}
{142}{}{Rety! Musisz być kimś wyjątkowym!}
{143}{}{Szkoda, że przywileje są mniej warte od dupy radskorpiona, kiedy jest się trupem.}
{144}{}{Nie widzę powodów, by wieść rozmowę z matołkiem. Precz stąd.}
{145}{}{Musisz porozmawiać w tej sprawie z ojcem Morfeuszem. Przebywa w wieży, ale to raczej wykluczone, by Mroczni cię do niego dopuścili.}
{146}{}{Czy mógłbyś przekonać Mrocznych, aby mnie przepuścili?}
{147}{}{Co możesz mi powiedzieć o Morfeuszu?}
{148}{}{Co możesz mi powiedzieć o Mrocznych.}
{149}{}{Dziękuję ci, panie.}
{150}{}{Mam sposoby na obchodzenie tego typu problemów.}
{151}{}{Ten pręt jest świętym instrumentem, za pomocą którego pouczam moich podopiecznych. Ból oczyszcza ich umysły ze złych myśli i pozwala im lepiej pojąć chwałę Mistrza.}
{152}{}{Rozumiem. Więc Mistrz jest jak zadra?}
{153}{}{Jak możesz robić coś tak okropnego dzieciom?!}
{154}{}{Brzmi to rozkosznie wyuzdanie. Może byś popróbował trochę na mnie?}
{155}{}{Pouczam dzieci. To mój obowiązek. Wszystkie dzieci to nikczemne bestie. Moim obowiązkiem jest zmuszać je do rozwijania się w istoty ludzkie. Być może dotarło do twych uszu, że nie toleruję beztroski. To prawda. Chcę, by moi podopieczni cierpieli tak bardzo, jak to tylko możliwe.}
{156}{}{A czy mutanci są wyżej rozwinięci niż istoty ludzkie?}
{157}{}{Ty skurwielu bez serca!}
{158}{}{Ty się nigdy nie bzykałeś, prawda?}
{159}{}{Opowiedz mi więcej o twoich metodach nauczania.}
{160}{}{Ale co z przyjemnością wypływającą z zabijania? Ona też jest zabroniona?}
{161}{}{Ty plugawa, bezmózga szkarado! Jak śmiesz kalać mnie twą obecnością! Idź precz! Idź! Natychmiast!}
{162}{}{Jesteś kobietą, przeto zawsze jesteś w kłopocie. To endemiczny stan twojej płci. Wyjaw mi twój problem, pani, a rozwiążę go dla ciebie.}
{163}{}{Gdyby twoje serce nie było tak pełne nikczemności, panie, nic by ci nie zakłócało spokoju. Prawe serce nie zna trosk. Wyjaw mi twój problem, byle szybko!}
{164}{}{Wyjaw mi, jak osiągnąć prawość!}
{165}{}{Pragnę wiedzieć więcej o Katedrze.}
{166}{}{Pragnę wiedzieć więcej o Mistrzu.}
{167}{}{Żyjesz. To mój problem, ty skurwysynu!}
{168}{}{Naucz się kochać ból jak twojego najbliższego przyjaciela, gdyż ból jest najlepiej pouczającą siłą we Wszechświecie. Druzgocz się, aż nie będziesz już w stanie istnieć jako jednostka, wówczas przetwórz się w narzędzie Mistrza. To jest rozwiązanie dla wszystkich twoich problemów.}
{169}{}{Gdzie zatem znajdę najwięcej bólu?}
{170}{}{Ta, chcę sobie wystarczająco uszkodzić mózg, żeby się przyłączyć do kultu zombi! Marz sobie dalej, koleś!}
{171}{}{Nigdy by mi to nie przyszło na myśl!}
{172}{}{Naprawdę? To jest do dupy, koleś!}
{173}{}{Ja już kocham ból. Lubię tylko dzielić się nim z przyjaciółmi.}
{174}{}{Zwierzęta paplają bez ładu i składu. Istoty ludzkie wpierw myślą, a potem mówią. Musisz się rozwinąć w istotę ludzką, nim zapragnę z tobą rozmawiać. Odejdź.}
{175}{}{Twe słowa są prawdziwe. Dobrze, pomogę ci. Lecz spiesz się.}
{176}{}{Muszę się zobaczyć z ojcem Morfeuszem w niezwykle pilnej sprawie.}
{177}{}{Opowiedz mi o Katedrze.}
{178}{}{Zastanawiam się, gdzie można znaleźć Mistrza.}
{179}{}{Rozmyślam nad Dziećmi.}
{180}{}{Jedyne, co znam szybkiego, to śmierć.}
{181}{}{Dla każdego nadchodzi czas, gdy musi samodzielnie znaleźć odpowiedź na pytania, jakie stawia przed nim życie, a dla ciebie on właśnie nadszedł. Odejdź!}
{182}{}{To nie jest moim obowiązkiem. Teraz odejdź.}
{183}{}{Poprzez znoszenie bólu, poprzez nabywanie mądrości, i pełnienie służby. Ból jest wiedzą, mądrość jest posłuszeństwem, zaś służba jest odwagą. }
{184}{}{[Więcej]}
{185}{}{Musisz wyrzec się Światła, które niemal unicestwiło nas wszystkich, i zaprzysiąc się Ciemności, w której wszyscy jesteśmy równi. Teraz, gdy już ci to powiedziałem, zacznij do tego dążyć. Poszukuj Mistrza oraz Jego mądrości.}
{186}{}{Nie zwracałem się do Niego, ale mam absolutną pewność, że jest On zadowolony z prawych dusz, jakie Mu sprowadzam. To trudna praca, lecz wykonuję ją dobrze. Niestety, jest także nader czasochłonna, co sprawia, że muszę ci nakazać bezzwłocznie odejść.}
{187}{}{Język pochlebcy mieszka w ustach diabła! Diabła takiego jak ty! Precz mi z oczu!}
{188}{}{Ty plugawogębe zwierzę! Odejdź! Naucz się nieco manier, zanim wrócisz.}
{189}{}{To rozsądna prośba. Weź ten symbol. Okaż go Mrocznym, gdy zapragniesz przejść.}
{190}{}{Nie mogę ci pomóc w tej sprawie. Odejdź.}
{191}{}{To nasz przywódca. Jest blisko Mistrza i zna wiele z Jego zamiarów. Czy to wszystko?}
{192}{}{Czy mógłbyś przekonać Mrocznych, aby mnie przepuścili?}
{193}{}{Czy mógłbyś mi powiedzieć więcej o Morfeuszu?}
{194}{}{Co możesz mi powiedzieć o Mrocznych?}
{195}{}{Dziękuję ci, panie.}
{196}{}{No to czemu się słuchasz tego niedojdy, Morfeusza?}
{197}{}{Służą Mistrzowi. Sprowadzają na ten świat leczący ból. To Anioły Nocy, które odkupują świat poprzez rozlew krwi. Ciekawość to ryzykanckie uczucie, lecz staje się podwójnie takie w odniesieniu do Mrocznych. To moje jedyne ostrzeżenie dla ciebie. Mam teraz wiele do zrobienia. Odejdź.}
{198}{}{Twoja grzeczność jest godna pochwały. Być może zasługujesz na rozmowę z Morfeuszem. Jeśli Mroczni cię zatrzymają, okaż im ten symbol. Teraz odejdź!}
{199}{}{Dajesz dowód głupoty, jeśli uważasz, że drobnym fortelem pokonasz Mrocznych. Idź stąd precz!}
{200}{}{Dekadencja i swoboda wstrzymują ewolucję, ewolucję konieczną do przetrwania w surowym świecie. Na szczęście jestem twardym człowiekiem, który nie dba o zwodnicze przyjemności. Widzę, że się ze mną nie zgadzasz. Nie dbam o twą opinię. Idź stąd precz!}
{201}{}{Mutacja nie jest czymś, czego należałoby się bać. Każde narodziny są wynikiem mutacji DNA rodziców. Wszyscy jesteśmy mutantami. Jedyne, co się liczy, to skierowanie mutanta na moralną i produktywną ścieżkę. To moja praca. I także to kończy tę dyskusję. Zostaw mnie teraz samego.}
{202}{}{To ja rozdzielam ból. Jeśli zwierzę jest tego warte, i potrafi się czegoś z niego nauczyć, rozwija się w prawą duszę. Jeśli nie, to nie zasługuje, by istnieć. W rzadkich przypadkach zwierzęta są usuwane z puli genetycznej, choć nie na tyle często, jak bym tego pragnął. Zdarza się to powszechniej w odniesieniu do wyrośniętych zwierząt.}
{203}{}{I Mistrz aprobuje te metody dydaktyczne?}
{204}{}{Jesteś potworem!}
{205}{}{Chyba cię już zostawię samego.}
{206}{}{Czy nauczasz też dorosłych?}
{207}{}{Wyrośniętych zwierząt?}
{208}{}{Hej, mogę je dla ciebie usunąć! Nikt poza nami nie musi o tym wiedzieć!}
{209}{}{Jesteś złą dziewką. Dobrze zrobisz, jak będziesz tutaj uważać na każdym kroku. Mroczni nie lubią rywali. Teraz odejdź!}
{210}{}{Jesteś złym człowiekiem. Dobrze zrobisz, jak będziesz tutaj uważać na każdym kroku. Mroczni nie lubią rywali. Teraz odejdź!}
{211}{}{Prawość osiąga się poprzez zmaganie, traumę i ozdrowienie. Jesteśmy zwierzętami, które muszą stale być druzgotane, dopóki nie przyjmą prawdy Mistrza bez wahania. Teraz, gdy już znasz prawdę, dąż do niej ogółem twoich doświadczeń. Idź stąd precz.}
{212}{}{Twój język jest tak nikczemny, że nie można go odkupić w żaden sposób. Precz mi z oczu!}
{213}{}{Katedra naucza wielu rzeczy, których niezdyscyplinowany umysł nie jest zdolny pojąć. Teraz mam inne obowiązki do wykonania. Odejdź!}
{214}{}{Tak samo jak ja. Wygląda na to, że mamy ze sobą wiele wspólnego, lecz niestety irytujesz mnie nie do zniesienia. Idź stąd precz. Natychmiast.}
{215}{}{Nie moją rolą jest osądzać. Musisz przekonać Mrocznych. Życzę ci szczęścia. Będzie ci potrzebne.}
{216}{}{Katedra stanowi sanktuarium rodzaju ludzkiego. Kiedy Apokalipsa spadła na to plugawe miasto, Katedra została oszczędzona, co umożliwiło narodziny Mistrza. I tak lecząca Ciemność wyłoniła się ze straszliwego Światła.}
{217}{}{ Gdy przybyłem, dostrzegłem, że brak tu kośćca moralnego, tak więc podjąłem wysiłek wymierzania dydaktycznego bólu w tym miejscu niegdyś pochłoniętym przez próżne przyjemności. To wszystko, co musisz wiedzieć.}
{218}{}{Powiedziane jest, że Mistrz czeka w dole, w Ciemności, gdyż Światło w górze zdradziło ludzkość i niemal nas unicestwiło. Lecz wielu wielbi Światło, gdyż mówią, że zrodziło Mistrza.}
{219}{}{ Nie dysponuję absolutną pewnością co do tych spraw, i nigdy nie miałem zaszczytu Go spotkać. A teraz, jeśli wybaczysz, muszę się zająć moją pracą.}
{220}{}{Od początku nieszczególnie radowała mnie twoja tu obecność. Z twoim odejściem kamień spadnie mi z serca.}
{221}{}{Niegdyś to robiłem, lecz wiele z metod porzucono na korzyść tych głośnych hałasów, które słyszysz w Audytorium. Jest to dla mnie źródłem goryczy. Szczęśliwie nadal mogę pouczać dzieci. A teraz, jeśli wybaczysz, muszę przygotować się do ich lekcji.}
{222}{}{Ee... To naturalnie zdarza się rzadko, a tym zwierzętom daje się wszelkie szanse rozwoju. Teraz stąd odejdź! Odejdź stąd natychmiast!}
{223}{}{[Koniec]}
{224}{}{To może być dla ciebie użyteczne. Weź ten symbol. Pozwoli ci on spotkać się z ojcem Morfeuszem. Okaż go Mrocznym, gdy zapragniesz się do niego udać.}
